اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
در مقاله قبلی اصول گرافیک صحیح در مورد خط صحبت نمودیم در این مقاله از آموزش اسکیس معماری در مورد اصول طراحی گرافیک (ترکیب) صحبت خواهیم نمود.
اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
شروع در اندازه ی کوچک
رسم را از مقیاس کوچک شروع کنید؛ یک اسکیس کوچک شما را در فراگیری آسان ارزش کلی و ترکیب طرح توانمند می کند. علاوه بر این، تکمیل اسکیس کوچک نسبت به قالب های بزرگ تر به زمان کمتری نیاز دارد و به شما این امکان را میدهد تا بدون مشکلاتی که ممکن است رسمی بزرگ را خراب کند، کار کنید.
نحوه ی اجرا: با برگه کاغذی به اندازه ی حداکثر۴ Aشروع کنید. آن رسم ساده ای را تکمیل کنید که بتوانید از آن به عنوان ترسیم موردی استفاده کنید یا بتوانید اندازه ی آن را به دلخواه برای دیگر اهداف توسعه دهید.
کم، زیاد است.
چنانچه وقت زیادی برای یک ترسیم صرف کنید خسته کننده میشود و یکی از اصول مهم گرافیک یعنی فنی سیال را از دست خواهید داد؛ صرف زمان کمتر باعث ایجاد رسمی بهتر خواهد شد .
نحوی اجرا: به خودتان برای ایجاد یک رسم زمان محدود بدهید و هنگامی که زمان تمام شد، کار را متوقف کنید. به خاطر بسپارید که با داشتن زمان زیاد نمی توانید رسمی کامل داشته باشید، حتی بهترین رسم نیز جایی برای بهتر شدن خواهد داشت.
عدم برخورد با لبه ها
دقت کنید تا خطوط به لبه های کاغذ برخورد نکند و یک حاشیه ی سفید در طول لبه ی رسم باقی بماند. این کار به شما اطمینان می دهد که فضای سفید کافی وجود دارد و همچنین به ایجاد ترکیب زیگزاگی خوب کمک می کند. تدبیر عدم برخورد با لایه های ترسیم به کار شما حالت قاب بندی شده می دهد؛ از این تکنیک برای قاب کردن تصویر استفاده می شود.
نحوه اجرا: با توجه به اندازه و ترکیب رسم، 1 سانتی متر تا ۱۰ سانتیمتر از لبه های کاغذ، فضای سفید باقی بگذارید.
فضای سفید
فضای سفید یکی از مهم ترین اجزا در رسم است زیرا در زیگزاگ (2) و انبوه – تهی (۳۰) نیز به کار می رود. چشم انسان لحظه ی باز شدن سفید را قبل از سیاه می بیند. بنابراین باقی گذاشتن فضای سفید در رسم، سبب جلب توجه می شود.
نحوه ی اجرا: حرف w را در ارزش نور یا در فضاهایی که می خواهید سفید باقی بماند قرار دهید؛ این کار در اولین راندو یادآوری خواهد شد. همچنین به منظور اجتناب از خستگی، وقت کمی صرف کنید. فضای سفید حتما نباید سفید خالص باشد بلکه می تواند ارزش نور هر رنگی باشد.
زیگزاگ
در ترکیبی زیگزاگی، لبه های ترسیم، یک شکل هندسی منظم مانند مربع، مثلث، یا دایره را شکل نمی دهد. وجود ترکیب زیگزاگی باعث تنوع و واقع گرایی می شود.
نحوه ی اجرا: برای شکستن شکل هندسی، مدبرانه جزئیاتی مانند مبلمان، تخته سنگ، چشمه، گیاهان، انسان، درختان، نیمکت و خودروها را به رسم اضافه کنید تا لبه هایی زیگزاگی یا نامنظم با فرورفتگی یا برآمدگی ایجاد شود.
تیره – روشن
تیره – روشن برای دادن ارزش تیره به یک طرف و ارزش روشن به طرف دیگر از موضوع رسم، مانند گوشه ای از ساختمان، استفاده می شود. این کار تصویری سه بعدی به وجود می آورد.
نحوه ی اجرا: در گوشه ی موضوع، ضلعی بکشید (سمت کوچکتریا سایه دار ، دور از منبع نور رسم) که حداقل ۲ برابر تیره تر از طرف دیگر سمت بزرگ تر یا نورانی تر) باشد. این کار در رسم، باید طبق موقعیت و کیفیت منبع نور، پیوسته به کار گرفته شود.
انبوه – تهی
ما اشیا را در محیط از طریق شکل و ارزش های مختلفی که کنار یکدیگر دارند تشخیص میدهیم؛ برای مثال، چمن تیره کنار جاده ی روشن یا ساختمان تیره مقابل آسمان روشن. استفاده ی مناسب از این اصول انبوه (تیره) برای ایجاد فضای تهی (روشن) سبب وضوح عناصر مختلف رسم می شود.
نحوه ی اجرا: به هنگام تغییر عناصردررسم، به عناصر تیره ارزش تیره (انبوه) و به عناصر روشن ارزش روشن بدهید (تهی). برای مثال، ساختمانی تیره(انبوه) باید در کنار آسمان روشن (تهی) و چمن تیره (انبوه) باید در کنار جاده ی روشن (تهی) قرار گیرد. این کار به تشخیص عناصر مختلف و ایجاد ترکیب زیگزاگی کمک می کند.
پیوستگی ارزش
چنانچه کنتراست انبوه به تهی بسیار زیاد باشد، ظاهری ناهمگن ایجاد می شود. پیوستگی ارزش با مخلوط کردن ارزش های تیره و روشن از طریق سایه گاه، این ناهمگنی را تصحیح می کند.
نحوه ی اجرا: ترتیب ارزش های نسبت داده شده به هر شیء را بررسی کنید تا مطمئن شوید هیچ یک از ارزش های بسیار تیره یا بسیار روشن کنار یکدیگر نیستند.
سایه گاه و سایه
سایه گاه و سایه به ترسیم نفوذ، عمق و واقع گرایی می بخشد و آن را خواناتر می کند.
نحوه اجرا: سایه گاه فقط روی سطحی که منبع نور را دریافت می کند به وجود می آید و هیچ گاه سمت سایه شکل نمی گیرد. هرچه شی عقب تر باشد سایه ی بزرگتری ایجاد می شود. ارزش نور از منبع تاسطح سایه گاه و از سطح سایه گاه تا سطح سایه را دو برابر کنید تا ظاهر شیء سه بعدی شود.
عدم تقارن
ترکیب نامتقارن با ایجاد فضایی واقع گرایانه و اجتناب از یکنواختی، جذابیت و تهیج می آفریند.
پیشنهاد مطالعه: Post What sketch complete guide architectural sketching and
نحوه ی اجرا: از عناصر مختلف مانند انسان، گیاهان، خودروها با مبلمان برای رسیدن به تعادل نامتقارن و ایجاد هماهنگی بصری و تعادل ارزش بهره ببرید. از چیدمان اشیا به صورت متقارن خودداری کنید.
خط دید پنهان
به طور کلی فرد نمی تواند خط دید (خط افق) را ببیند؛ مگر اینکه رو به اقیانوس یا دریاچه ای بزرگ باشد. بنابراین پنهان کردن خط دید، رسم را واقعی تر جلوه می دهد و برای چشم خوشایندتر است.
نحوه ی اجرا: خط دید را با چیزهایی مثل انسان، درخت، خودرو، کوه یا ساختمان پنهان کنید.
نقاط کانونی
مرکز رسم که چشم شما معمولا به آن نقطه خیره می شود، نقطه ی کانونی نام دارد. این نقطه لزوما در مرکز واقعی صفحه قرار ندارد.
نحوه ی اجرا: به نقاط با اهمیت تر، جزئیات بیشتر و ارزش های تیره تر اضافه کنید، در این حالت نقطه کانونی همچنان فضای سفید در خود دارد. این روش زمانی استفاده می شود که فرصت زیادی برای ترسیم نداریم؛ در شرایط دیگر از روش پیش زمینه ی تیره – پس زمینه ی روشن استفاده می شود (به تصویر زیر نگاه کنید).
پیش زمینه ی تیره – پس زمینه ی روشن
در طبیعت اشیایی که به بیننده نزدیک ترند تاریک تر و اشیایی که دورتر از ناظر و در پس زمینه قرار دارند روشن تر به نظر می رسند. این حالت تغییر تدریجی ارزش از پیش زمینه به پس زمینه است.
نحوه ی اجرا: هنگام راندو، برای پس زمینه از رنگهای روشن استفاده کنید سپس در حالیکه به تدریج به سمت پیش زمینه می آیید آنها را تیره تر کنید. اگرچه کامل کردن راندو از این طریق وقت زیادی می گیرد اما بهترین روش کاربردی برای ترسیم های ظریف و پیراسته می باشد.
جهت مشاهده ادامه مقاله انجام اسکیس و راندو کلیک کنید.
اصول طراحی گرافیک (رنگ)
اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
در مقاله قبلی اصول گرافیک صحیح در مورد خط صحبت نمودیم در این مقاله از آموزش اسکیس معماری در مورد اصول طراحی گرافیک (ترکیب) صحبت خواهیم نمود.
اصول طراحی گرافیک (ترکیب)
شروع در اندازه ی کوچک
رسم را از مقیاس کوچک شروع کنید؛ یک اسکیس کوچک شما را در فراگیری آسان ارزش کلی و ترکیب طرح توانمند می کند. علاوه بر این، تکمیل اسکیس کوچک نسبت به قالب های بزرگ تر به زمان کمتری نیاز دارد و به شما این امکان را میدهد تا بدون مشکلاتی که ممکن است رسمی بزرگ را خراب کند، کار کنید.
نحوه ی اجرا: با برگه کاغذی به اندازه ی حداکثر۴ Aشروع کنید. آن رسم ساده ای را تکمیل کنید که بتوانید از آن به عنوان ترسیم موردی استفاده کنید یا بتوانید اندازه ی آن را به دلخواه برای دیگر اهداف توسعه دهید.
کم، زیاد است.
چنانچه وقت زیادی برای یک ترسیم صرف کنید خسته کننده میشود و یکی از اصول مهم گرافیک یعنی فنی سیال را از دست خواهید داد؛ صرف زمان کمتر باعث ایجاد رسمی بهتر خواهد شد .
نحوی اجرا: به خودتان برای ایجاد یک رسم زمان محدود بدهید و هنگامی که زمان تمام شد، کار را متوقف کنید. به خاطر بسپارید که با داشتن زمان زیاد نمی توانید رسمی کامل داشته باشید، حتی بهترین رسم نیز جایی برای بهتر شدن خواهد داشت.
عدم برخورد با لبه ها
دقت کنید تا خطوط به لبه های کاغذ برخورد نکند و یک حاشیه ی سفید در طول لبه ی رسم باقی بماند. این کار به شما اطمینان می دهد که فضای سفید کافی وجود دارد و همچنین به ایجاد ترکیب زیگزاگی خوب کمک می کند. تدبیر عدم برخورد با لایه های ترسیم به کار شما حالت قاب بندی شده می دهد؛ از این تکنیک برای قاب کردن تصویر استفاده می شود.
نحوه اجرا: با توجه به اندازه و ترکیب رسم، 1 سانتی متر تا ۱۰ سانتیمتر از لبه های کاغذ، فضای سفید باقی بگذارید.
فضای سفید
فضای سفید یکی از مهم ترین اجزا در رسم است زیرا در زیگزاگ (2) و انبوه – تهی (۳۰) نیز به کار می رود. چشم انسان لحظه ی باز شدن سفید را قبل از سیاه می بیند. بنابراین باقی گذاشتن فضای سفید در رسم، سبب جلب توجه می شود.
نحوه ی اجرا: حرف w را در ارزش نور یا در فضاهایی که می خواهید سفید باقی بماند قرار دهید؛ این کار در اولین راندو یادآوری خواهد شد. همچنین به منظور اجتناب از خستگی، وقت کمی صرف کنید. فضای سفید حتما نباید سفید خالص باشد بلکه می تواند ارزش نور هر رنگی باشد.
زیگزاگ
در ترکیبی زیگزاگی، لبه های ترسیم، یک شکل هندسی منظم مانند مربع، مثلث، یا دایره را شکل نمی دهد. وجود ترکیب زیگزاگی باعث تنوع و واقع گرایی می شود.
نحوه ی اجرا: برای شکستن شکل هندسی، مدبرانه جزئیاتی مانند مبلمان، تخته سنگ، چشمه، گیاهان، انسان، درختان، نیمکت و خودروها را به رسم اضافه کنید تا لبه هایی زیگزاگی یا نامنظم با فرورفتگی یا برآمدگی ایجاد شود.
تیره – روشن
تیره – روشن برای دادن ارزش تیره به یک طرف و ارزش روشن به طرف دیگر از موضوع رسم، مانند گوشه ای از ساختمان، استفاده می شود. این کار تصویری سه بعدی به وجود می آورد.
نحوه ی اجرا: در گوشه ی موضوع، ضلعی بکشید (سمت کوچکتریا سایه دار ، دور از منبع نور رسم) که حداقل ۲ برابر تیره تر از طرف دیگر سمت بزرگ تر یا نورانی تر) باشد. این کار در رسم، باید طبق موقعیت و کیفیت منبع نور، پیوسته به کار گرفته شود.
انبوه – تهی
ما اشیا را در محیط از طریق شکل و ارزش های مختلفی که کنار یکدیگر دارند تشخیص میدهیم؛ برای مثال، چمن تیره کنار جاده ی روشن یا ساختمان تیره مقابل آسمان روشن. استفاده ی مناسب از این اصول انبوه (تیره) برای ایجاد فضای تهی (روشن) سبب وضوح عناصر مختلف رسم می شود.
نحوه ی اجرا: به هنگام تغییر عناصردررسم، به عناصر تیره ارزش تیره (انبوه) و به عناصر روشن ارزش روشن بدهید (تهی). برای مثال، ساختمانی تیره(انبوه) باید در کنار آسمان روشن (تهی) و چمن تیره (انبوه) باید در کنار جاده ی روشن (تهی) قرار گیرد. این کار به تشخیص عناصر مختلف و ایجاد ترکیب زیگزاگی کمک می کند.
پیوستگی ارزش
چنانچه کنتراست انبوه به تهی بسیار زیاد باشد، ظاهری ناهمگن ایجاد می شود. پیوستگی ارزش با مخلوط کردن ارزش های تیره و روشن از طریق سایه گاه، این ناهمگنی را تصحیح می کند.
نحوه ی اجرا: ترتیب ارزش های نسبت داده شده به هر شیء را بررسی کنید تا مطمئن شوید هیچ یک از ارزش های بسیار تیره یا بسیار روشن کنار یکدیگر نیستند.
سایه گاه و سایه
سایه گاه و سایه به ترسیم نفوذ، عمق و واقع گرایی می بخشد و آن را خواناتر می کند.
نحوه اجرا: سایه گاه فقط روی سطحی که منبع نور را دریافت می کند به وجود می آید و هیچ گاه سمت سایه شکل نمی گیرد. هرچه شی عقب تر باشد سایه ی بزرگتری ایجاد می شود. ارزش نور از منبع تاسطح سایه گاه و از سطح سایه گاه تا سطح سایه را دو برابر کنید تا ظاهر شیء سه بعدی شود.
عدم تقارن
ترکیب نامتقارن با ایجاد فضایی واقع گرایانه و اجتناب از یکنواختی، جذابیت و تهیج می آفریند.
پیشنهاد مطالعه: Post What sketch complete guide architectural sketching and
نحوه ی اجرا: از عناصر مختلف مانند انسان، گیاهان، خودروها با مبلمان برای رسیدن به تعادل نامتقارن و ایجاد هماهنگی بصری و تعادل ارزش بهره ببرید. از چیدمان اشیا به صورت متقارن خودداری کنید.
خط دید پنهان
به طور کلی فرد نمی تواند خط دید (خط افق) را ببیند؛ مگر اینکه رو به اقیانوس یا دریاچه ای بزرگ باشد. بنابراین پنهان کردن خط دید، رسم را واقعی تر جلوه می دهد و برای چشم خوشایندتر است.
نحوه ی اجرا: خط دید را با چیزهایی مثل انسان، درخت، خودرو، کوه یا ساختمان پنهان کنید.
نقاط کانونی
مرکز رسم که چشم شما معمولا به آن نقطه خیره می شود، نقطه ی کانونی نام دارد. این نقطه لزوما در مرکز واقعی صفحه قرار ندارد.
نحوه ی اجرا: به نقاط با اهمیت تر، جزئیات بیشتر و ارزش های تیره تر اضافه کنید، در این حالت نقطه کانونی همچنان فضای سفید در خود دارد. این روش زمانی استفاده می شود که فرصت زیادی برای ترسیم نداریم؛ در شرایط دیگر از روش پیش زمینه ی تیره – پس زمینه ی روشن استفاده می شود (به تصویر زیر نگاه کنید).
پیش زمینه ی تیره – پس زمینه ی روشن
در طبیعت اشیایی که به بیننده نزدیک ترند تاریک تر و اشیایی که دورتر از ناظر و در پس زمینه قرار دارند روشن تر به نظر می رسند. این حالت تغییر تدریجی ارزش از پیش زمینه به پس زمینه است.
نحوه ی اجرا: هنگام راندو، برای پس زمینه از رنگهای روشن استفاده کنید سپس در حالیکه به تدریج به سمت پیش زمینه می آیید آنها را تیره تر کنید. اگرچه کامل کردن راندو از این طریق وقت زیادی می گیرد اما بهترین روش کاربردی برای ترسیم های ظریف و پیراسته می باشد.
جهت مشاهده ادامه مقاله انجام اسکیس و راندو کلیک کنید.
اصول طراحی گرافیک (رنگ)
ضامن وام ازدواج و شرایط آن در سال 1404